maandag 2 januari 2017

Lieve Mario

Hallo lieve lezers, de beste wensen voor 2017!
Mijn eerste blog van dit jaar draag ik op aan Mario, een politieman die tijdens de nacht van oud en nieuw zwaar gewond raakte.

Lieve Mario,
Normaliter als ik de naam Mario hoor dan denk ik aan paddenstoelen, prinsessen, apen, schildpadden en lastige parcours. Je weet wel, Mariokart. Alleen nu even niet.

Het was oudejaarsnacht, ik was bij mijn vader en zijn vrouw en het was heel gezellig. Terwijl ik van de sekt genoot was jij op pad om de veiligheid te handhaven. Samen met heel veel collega's waren jullie actief maar kregen stank voor dank.

Terwijl ik in het logeerbedje kroop las ik nog de laatste berichten op Twitter en daarbij viel er eentje op. Er zou een agent zwaar gewond zijn geraakt door een aanrijding en diens collega's die hem wilden helpen werden belaagd door gekken. Neen, gekken stond er niet maar ik vond die term wel toepasselijk. Jouw toestand was kritiek. Gezien de foto's kon ik me amper voorstellen dat je het had overleefd. Jouw collega's die vochten voor jouw leven werden bekogeld met vuurwerk en uitgescholden. In wat voor een wereld leven we als dit de werkelijkheid is? Ik kan er met de kop niet bij.

Ik volg het werk van diverse mensen van de politie en weet ondertussen dat jullie één hechte blauwe familie zijn. Als er met één van jullie iets gebeurt, dan raakt dat de harten van iedereen met een blauw hart. Terecht, immers staan jullie samen voor de veiligheid in ons land. Een land waar men het werk van de politie onder een vergrootglas legt, een land waarin de daders de grootste slachtoffers lijken, een land waarin de politie alles wat zij doet moet verantwoorden. Eindeloos veel papierwerk. Het is niet te geloven. Van der Steur had nog de euvele moed om de dienstdoende hulpverleners te prijzen. De hulpverleners die net als jij met oud en nieuw op straat te vinden waren i.p.v thuis bij hun gezien en of geliefden. Zo een politiek in elkaar geknutseld berichtje deed bij mij de haren overeind staan.

Keer op keer geweld jegens hulpverleners. Wordt een politieagent tot moes getrapt? Je leest er amper iets over maar o wee als een politieagent zelf 'geweld' gebruikt. Dat wordt breeduit gemeten in de media. Wanneer komt de tijd dat de politiemensen en andere hulpverleners beschermd worden? Wanneer volgt er een zero-tollerence beleid? Wanneer worden daders van dit soort afschuwelijk gedrag beschouwt als daders en niet als slachtoffers?

Lieve Mario, dit verdien je niet. Ik ken je niet en jij mij ook niet maar zoiets wens je niemand toe. Het is nog niet duidelijk of je met opzet bent aangereden. Waar het mij omgaat is het totaalplaatje. Mensen die voor onze veiligheid paraat staat verdienen meer dan wat ze nu krijgen. Mensen die onze hulpverleners bedreigen, belagen en beledigen moeten ze fors straffen en niet met een wijzend vingertje een kwartiertje in de hoek zetten. De overheid zou meer vertrouwen moeten hebben in ons politieapparaat en de mensen die daar werken meer moeten steunen. Meer in bescherming moeten nemen want zoals het nu is, je weet het zelf, dat lijkt nergens op.

Lieve Mario, ik hoop dat je het redt. Ik hoop dat je beter wordt. Ik leef met jouw collega's en geliefden mee want dit gun je niemand. Houd moed! Ik ben atheïst dus bidden zit er voor mij niet in Ik denk wel aan je. Niet alleen ik, vele burgers en collega's met mij omdat wij allen vinden dat het anders moet. Omdat wij allen hopen dat jij er weer bovenop komt. Omdat we allemaal vinden dat het geweld moet stoppen en veel harder moet worden bestraft!

Een collega van je, Karin de Groen uit Rotterdam heeft een toepasselijke tweet verstuurd en deze werd talloze malen geretweet. De perst wist haar te vinden en zo ging het balletje aan het rollen. Hopelijk wordt politiek Den Haag wakker!

Ik heb je een kaartje gestuurd en hoop dat je hem zal lezen. Niet om het kaartje zelf maar omdat, wanneer je hem kan lezen, het weer beter met je gaat dan nu. Houd moed Mario, houd moed!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Een grote stap?

Dag befgajes, landrotten, zeevaarders, plebs, klootjesvolk, kakkers en bakfietsmoeders, Daar zit ik dan. Mij afvragende hoe het verder moe...