donderdag 26 april 2018

Sporten met Eef deel 20

 Hallo lieve lezers,

Florianuci nam ons vandaag weer mee op pad. Deze bijzondere naam dankt hij aan een collega van hem. U weet wel, die man die minstens 40 kilometer per uur loopt en ons een keer aan het werk heeft gezet in het altijd zo charmante Almelo.

Enfin, we gingen dit keer bepakt en bezakt de wereld verkennen. Zo een medische bal ging mee, een soort liggende trap, die niet als trap gebruikt kan worden... een beetje als Mark Rutte, een politicus waar je als politicus niets aan hebt. Elastieken en nog wat spulletjes. We waren als het ware de voorloper van Van Gent en Loos. Alleen de handkar ontbrak nog.

Bij één van onze vaste stekjes was het tijd om het corpus op te waren. Al hupsend trok ik de jammerlijke conclusie dat ik de verkeerde beha aan had. Dan moet je, zo subtiel mogelijk redden wat er te redden valt. Ja mensen, organisatie, dat is niet aan iedereen besteed.

Goed, na deze toestand trok het team verder de binnenstad in om richting de Graven Allee te gaan. Ja, daar heb ik beslist warme herinneringen aan. Hoest. Florianuci zette een parcours uit en we mogen ons lekker uitleven. Kracht, souplesse en inzet werden dan ook gevergd en met een arendsoog gade geslagen.

Een fijne work-out waarbij diverse soorten oefeningen aan bod kwamen. Ondertussen trok ik een tweede conclusie: het was weer eens broekafzakkerig weer. Qua kleding zat het vandaag wat minder snor. Als zo een broek kers vers uit de wasmachine komt, dan spant hij zich nog strak om het lijf. Echter als je hem al een keer hebt gedragen, dan ontspant de boel en moet je grissen en graaien om te voorkomen dat je in je Spongebob boxer voor vorst en vaderland voor lul staat.

Over vorsten gesproken, uiteraard werd nog overlegd wie wat ging doen met Koningsdag. Ik zo min mogelijk in zoveel mogelijk tijd. Een ander lid van onze bende ging net als onze bendeleider naar een één of ander kek feestje. Vet ruig!

Ik ben niet zo van de feesten en partijen. Ik moet altijd op de jassen en de tassen passen terwijl anderen gaan brommers kiekn. Ja, ook ik jat wel eens een citaatje. Al plof ik wel gaarne neer op een terrasje om de langs flanerende meute gade te slaan.

Naja nadat we twee keer een verschillend parcours hadden afgelegd was het tijd om terug te keren naar het hoofdkwartier. Het was een leuke training. We hoefden niet over armtierige bruggetjes dus mijn gepieker vooraf bleek niet nodig te zijn geweest.

Nu, zere nek hebbende en hoofdpijn is het tijd om te gaan douchen. Want door sommige oefeningen op de grond in het zwarte zand zie ik eruit als een kompel.

Dag dag allemaal

Bedankt voor het lezen!

p.s. volgens onze bendeleider is zijn moeder de beste kok ter wereld. Waarvan akte :-)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Zo'n goeie hebben wij nog niet gehad.

Ik heb al even niet meer geschreven dus dacht ik: laat ik eens een liedje van commentaar voorzien. Wel nu, het wordt 's nachts na tweeën...