dinsdag 17 april 2018

De paden op de lanen in.

Aan de wandel

Een Twittermaatje van me, wandelt geregeld. Gezien ze ook een streekgenootje is stelde ik voor om samen eens te gaan wandelen. Niet verwachtende dat ze dat ook echt wilde doen. Groot was de verrassing toen het haar ook een leuk idee leek en zo kwamen tot een afspraak.

Op dinsdagochtend om 09:00 11 kilometer wandelen. Jullie kennen mij inmiddels langer dan vandaag dus deze combinatie zou, in principe uit den boze moeten zijn.

Toch ging ik akkoord en zo stond ik vanmorgen met een rugzak met brood, water en een cameraatje te wachten op J. Daar kwam ze aan gescheurd. Na wat zoekwerk konden we aan onze wandeltocht beginnen.

Het was heerlijk weer. Het zonnetje scheen, de vogeltjes zongen, het ideale plaatje voor een fijne wandeling.

Het was super gezellig. Voor ik het wist hadden we een uur gewandeld en kwamen we aan bij een kar met versnaperingen. Zoals je dat alleen in boerengebied vindt. Ondertussen had ik lammetje gespot. Mijn metgezel stelde voor om eens het erf van de boerderij op te gaan om het één en ander te inspecteren.

Hoe leuk, zoveel lammetjes. De dames waren druk met blaten. Eentje van hen stond geduldig te wachten tot ik haar over haar kopje aaide. O ik vind schapen echt geweldig.

Na een pitstop vervolgden wij onze weg. We kwamen op houten vlonders terecht die een pad vormden door een moerasachtig gebied. Dat had echt iets exotisch. Super leuk en het liep prima.

De route die wij liepen was heel divers. Zo liep je in het bos, zo liep je tussen de weilanden. Er was zelfs een stukje dat je door Delden, het plaatsje nabij. Mocht je ondertussen half vergaan van de honger en de dorst, dan was dit plaatsje de oplossing.

Uiteraard waren J en ik goed voorbereid. J pakte onderweg nog wat momentjes om vlinders te fotograferen. Ook leuk natuurlijk.

Na dik 2 uur te hebben gelopen kwamen we weer aan op het beginpunt. J is ook een blogger. Hou je van leuke, korte verhalen/blogs over reizen? Check dan de link hieronder.

http://safeandhealthytravel.com

Die 10.5 kilometer, die deze route uiteindelijk lang was, voelde ik wel in mijn heupen. Dus de laatste kilometers gingen niet meer in kordate tred.

Desondanks was het een leuke ervaring en heb ik genoten van de mooie natuur, de absurdistische fietsbrug en de gezelligheid van het plaatsje Delden. O en uiteraard had ik heel leuk gezelschap

Liefs en tot de volgende ronde

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Het is een beest

"Die Nacht öffnet ihren Schoß Das Kind heißt Einsamkeit Es ist kalt und regungslos Ich weine leise in die Zeit" Depressie is ...