maandag 15 januari 2018

Schaapie voor Karin

Hoi Karin,

Hoe is het met je? Ik zag op Facebook dat bepaalde zaken niet echt gemakkelijk zijn. Dat vind ik oprecht klote voor je. Je werkt immers al zo lang aan je herstel.

Morgen, of eigenlijk vandaag ga ik naar de kapper. Mijn pony is inmiddels zo lang dat ik geen hand meer voor ogen zie. Ik heb mijn kapster gevraagd of ze tijd had om een pony te snoeien. Daar moest ze erg om lachen. Je weet het, deze hier weet hoe ze de dingen moet formuleren. Ofwel om mensen aan het lachen te krijgen ofwel om vijanden te krijgen.

Overigens ben ik 5 kilo afgevallen. Dat wist je al via Twitter. Nu is 5 kilo niet bijster veel maar toch ben ik blij. Dat trainen aan de frisse buitenlucht werpt toch zijn vruchten af. Het is soms echt ploeteren hoor. Mens, soms kan ik wel janken van ellende maar men moet toch doorzetten.

Zaterdagnacht heb ik een nachtdienst gedraaid. Ik logeerde ergens en kon de slaap maar niet vatten. Al had ik een boek gelezen over de verscheidenheid aan tuinaarde, dan nog was het me niet gelukt. Elders slapen, het lukt me niet. Dus zo kwam het dat ik met een vermoeide kop croissantjes stond te cremeren in de oven van mijn tante.

Ook nog ongesteld geworden dus ik haatte mijn leven op dat moment echt vies hard. Nadat ik het ontbijt naar binnen had gewerkt en mijn zooi had verzameld nam ik de pleitvaart. Oerend hard richting Almeloooo om aldaar mijn slaap in te halen.

Deze hier kan heel slecht zonder slaap. Daar wordt ze emotioneel van, mopperig en labiel. Dan wil ik bijvoorbeeld 25 saucijzenbroodjes eten, een kilo kaas of een fles sekt tegen de huig tikken. Dat in combinatie met ongesteld zijn, het was echt een feestje.

O weetje, ik ga nu ook fitnessen bij mijn fysiotherapeut. Gezellig in een groepje. Elke donderdag van 2 tot 3. Vaste tijden dus een stok achter de deur. Het enige apparaat dat niet beschikbaar is, is de loopband maar daar ben ik dus al twee keer van af gevallen omdat ik achterom keek. Ja ssst!

Mijn doel tijdens de training binnen is kracht en mijn romp stabiliseren. Daar heb ik die loopband niet bij nodig. O wat trouwens, vanmorgen in de ochtendstond wierp ik twee gezinsverpakkingen toiletpapier op de lopende band en riep "Let's roll" dat had ik beter niet gezegd want het scheelde niet veel of ik had met tomaten in het haar het pand verlaten. Als het nou eieren waren, die zijn tenslotte nog goed voor het haar. Ja toch, niet dan.

Morgen, of feitelijk vandaag mag ik weer trainen. Ben benieuwd wat onze trainer nu weer voor ons in petto heeft. De vorige keer was best een pittige training. Wel heel leuk. Ik ben nog aan het uitvogelen wat ik het beste kan eten voor een training zonder dat het tijdens de training omhoog komt.

Afijn, we spreken elkaar snel weer want ik moet natuurlijk weten wat je van Inkmasters vond.

Liefs Eef

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Lief dagboek deel 1

Lief dagboek, Sinds ik weet dat mijn droomprins van een zilveruitje op een blokje kaas houdt weet ik niet precies zeker of er wel een to...