donderdag 25 januari 2018

Sporten met Eef deel 10

Hallo lieve lezers,

Vanavond voor de 10e keer met onze bendeleider op pad geweest. Er moest heel wat versjouwd worden. Twee ballen met een bepaald gewicht, elastieken, een dobbelsteen en wijzelf natuurlijk.

Op het nippertje kwam het laatste bendelid van vanavond het hoofdkwartier binnen gestormd. We konden vertrekken. Ditmaal niet de Grote Straat in maar richting de Graven Allee. Geen idee wat onze bendeleider voor ons in petto had. Druk kwebbelend, zoals vrouwen dat kunnen, begaven we ons naar de duisternis van de Graven Allee.

Uit het niets riep onze bendeleider dat hij de hooligan uit ging hangen. Zei iemand daar rebelleren? Wat ons toen te wachten stond, dat was echt buffelen. Alles onder het motto "A'j d'r bint mu'j d'r ween" zo geschiedde. Flo had oefeningen bedacht die je 5x het aantal wat je gooide met de dobbelsteen moest uitvoeren. Vervolgens moest je een sprintje trekken richting de hertjes, langs de bankjes en weer terug. Ziet u het voor zich?

Geen voorzichtige warming-up maar meteen er vol op. Terwijl de hangjeugd een jointje zat te roken trokken er steeds lieden met knipperende lampjes voorbij, al dan niet zuchtend en steunend. Gelukkig zat de stemming er goed in en lukte het mij om steeds verder en langer te joggen. Anders liep ik, voor ik het wist, 10 rondes achter. Beppe komt wel vaker met het schip achter aan dus actie!

Onze bendeleider zorgde voor een vette beat en sloeg gade hoe wij zijn oefeningen uitvoerden. Alle spiergroepen kwamen aan bod. Zelfs de lachspieren. De herten zullen wel gedacht hebben: "Dat marcheert hier maar langs maar voeren ho maar!" Sorry hertjes. Tegen de tijd dat kerstmis nadert zullen we jullie wel vet voeren. Pinky prommis!

Onze bendeleider stond ons aan te moedigen alsof we met het WK bootcampen meededen. Dan te bedenken dat hij nog herstellende was van de griep en dus 30 jassen aan had en 12 truien. Wat een held! Alle moeders in onze groep ontfermden zich een beetje over hem. Dat is nog eens lief. Een had zelfs zo een scherpe blik dat ze zag dat hij naar de kapper was geweest.

Nadat we hadden gerend, gewandeld, buikspieroefeningen hadden gedaan, aan elastieken had gesjord, geposeerd hadden voor de foto, met ballen in de weer waren geweest, squads hadden uitdaan en lunches gingen we weer naar het hoofdkwartier.

Dit was één van de zwaarste trainingen tot nu toe maar ook de leukste. Met een zere stijve hamstring is joggen extra moeilijk. Dus dat belooft wat voor morgenochtend.

Bedankt voor het lezen en tot gauw


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Zo'n goeie hebben wij nog niet gehad.

Ik heb al even niet meer geschreven dus dacht ik: laat ik eens een liedje van commentaar voorzien. Wel nu, het wordt 's nachts na tweeën...