zaterdag 2 september 2017

Toffe pik?


Het is een willekeurige ochtend ergens dit jaar. Terwijl ik nog wat lig na te bieren pak ik slaperig mijn telefoon om te kijken of er nog iets spectaculairs was gebeurd ten tijde dat ik in coma verkeerde.

"A een berichtje" ik open het en lees "Hoi, ik moet plassen, gaat lastig met een stijve" Ik probeer dit te visualiseren en het eerste dat in mij opkomt is de Trevifontijn... Nah, nee eerder zo een lullig bubbelend dingetje in de vijver. Ik besluit hier toch op te reageren omdat mijn drang naar feitelijke informatie ongeremd is. "Hoe heb je dat opgelost?" De fontein stond hoogstwaarschijnlijk alweer kurkdroog gezien het al enkele uren geleden was dat dit bericht was verzonden.

Afijn ik ga door naar Twitter. Ook hier een bericht in mijn inbox. "Hoi, hou je van groot of klein?" Hmm, mijn buik rammelt en als hij het heeft over de grootte van een portie sushi, dat graag groot. (ja, ik heb altijd zin in sushi, behalve na het kotsen) Ik besef dat hij dit niet bedoelt dus, terwijl ik me op mijn buik draai, denk ik na over een gewiekst antwoord. "Te groot komt mij de neus uit, te klein wordt lastig want ik heb geen vergrootglas!" Oké dat laatste is gelogen, alleen heb ik geen idee waar dat vergrootglas zich bevindt. Ik verwachtte dat dit antwoord afdoende was maar de afzender hield vol. "Vrouwen willen toch een grote?" Ik zucht en gaap eens ongegeneerd. Hier kan dat, op straat gooien ze dan meteen met kroppen sla.  Afijn, hij wil dus echt weten wat ik leuk vind? Sommige dingen moet je aan de fantasie overlaten lijkt me. "Ach, wat is groot? Zolang hij maar niet zo lek is als mijn dakgoot ben ik al snel tevreden!" Dit geschreven hebbende, hup ik uit de stee. Ik vermaak me kostelijk met de gedachte dat afzender nu nog altijd geen idee heeft. Zucht. Sommige vragen.

Nadat ik me heb gedoucht en in de kleding heb gehesen sta ik schaamteloos uit het pak melk te slobberen. "wat zal ik vandaag weer eens niet gaan doen?" Vraag ik me af. Telefoon trilt. Hij houdt wel voet bij stuk. "De mijne is zeker niet klein!" O we spelen met gelijke wapens? Immers is zijn berichtje net zo abstract als die van mij. " Oké" is mijn antwoord en ik hip op mijn bureaustoel om op Youtube naar kattenfilmpjes te kijken. Je moet je dag immers wel goed beginnen.

Nu een berichtje op Instagram. Godverdegodverdegodver! Die app werkt niet of nauwelijks. Eénmaal geopend verschijnt er een foto van iets dat het midden houdt tussen een Bifi en een Türingerbratwürst. Wat moet ik daar nu weer mee? Ik stuur terug dat ik de folder van de Keurslager al had gezien. Terwijl ik kijk hoe een kat in de wasbak lazert, nogmaals gezoem. "Doe jij het vaak?" Ik schud mijn hoofd. Hij bedoelt hiermee vast niet of ik vaak de was doe. O verhip, de was. Ik hup weer van mijn stoel en loop struikelend richting de wasmand. Wie zet er nou gezinsverpakking toiletpapier midden in de kamer? Juist, ik anders staat het er over een paar dagen nog. Ik voed de wasmachine, flikker er zo een gelletje met gel in en hop laat maar draaien.

"Ik doe elke dag boodschappen. Jij?" Dat antwoord zal hem vast niet bevallen. "Ik zou het best eens met je willen doen" Ik trek mijn wenkbrauwen op. Als je het wil doen met een mega walvis... dan ben je wel erg wanhopig. Ik besluit het gesprek te beëindigen met " Ik niet met jou, sorry!" Ik ben chagrijnig dus de filmpjes van katten die ergens grandioos in falen gaan mijn humeur niet opvijzelen.

Soms doe je gekke contacten op. Soms is een beetje klieren wel leuk hoor. Het lijkt nu misschien dat ik allerlei verkeerde mannen aantrek, dat valt gelukkig reuze mee. Soms is het gewoon hilarisch.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Een grote stap?

Dag befgajes, landrotten, zeevaarders, plebs, klootjesvolk, kakkers en bakfietsmoeders, Daar zit ik dan. Mij afvragende hoe het verder moe...