vrijdag 4 oktober 2013

Het moet

I hurt myself today
to see if I still feel
I focus on the pain
the only thing that's real
the needle tears a hole
the old familiar sting
try to kill it all away

Mijn keuze is ondertussen gemaakt. Eigenlijk was deze al gemaakt voor het moment dat ik haar kamer uitliep maar zij wilde dat ik er twee weken over na zou denken. De keuze te maken viel niet mee maar de keuze te vertellen aan mijn vader en zijn vrouw is een stuk moeilijker. Het is zo emotioneel beladen maar er zit niets anders op. Het erfelijkheidsonderzoek moet er komen. Het is geen kwestie meer van "ja of nee" het is een kwestie geworden van wanneer. Sommige keuzes in het leven moet je maken of je wilt of niet. Je kan ze soms een tijdje uitstellen maar uiteindelijk moet je en dan is het nog altijd een moeilijke stap om te nemen. 

Het is niet gemakkelijk te weten dat je dubbel erfelijk belast bent met één type kanker en dubbel erfelijk belast bent met een ander type. Die wetenschap maakt dat de medische wereld je bijna naar het erfelijkheidsonderzoek toe jaagt. Mijn huisarts is deze een "harde" tante want soms ook wel nodig is. Soms moet je een mens met harde hand motiveren te doen wat goed voor deze persoon is. Het briefje om een Mammografie te laten maken ligt ongeroerd aan tafel. Het blijft lastig zeker na wat ik als kind heb meegemaakt. Zoveel herinneringen, zo veel onverwerkt verdriet het zal nooit tot het verleden behoren. 

Heel deze sores met the diver besproken. Hij is een man en dat zou het moeilijker moeten maken maar juist door zijn afstand was het toch minder moeilijk dan gedacht. Eigenlijk is hij de enige met wie ik er over heb gepraat. Op een gesprek via de app na. Na het tweede gesprek met de huisarts ga ik mijn vader op de hoogte stellen. Het is dan nog vroeg genoeg en dan beginnen spannende tijden van afwachten, onderzoek, afwachten en misschien dan wel het moeilijkste. Als ik het bewuste gen heb, dan moet je keuzes maken die zo moeilijk zijn. Daar wil ik nog niet aan denken maar onbewust doe ik dat wel. Het spookt door mijn hoofd en houdt mij bezig. Dokters doen altijd alsof zo'n keuze net zo simpel is als de keuze tussen vlees of vis in de supermarkt. Ze lijken het te zien als een louter rationeel iets en dat is frustrerend. 

Nog 12 dagen te gaan en dan wordt de eerste stap gezet naar het erfelijkheidsonderzoek. Volgende week een afspraak voor een mammografie maken, ook niet leuk maar het moet. Het moet! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Zo'n goeie hebben wij nog niet gehad.

Ik heb al even niet meer geschreven dus dacht ik: laat ik eens een liedje van commentaar voorzien. Wel nu, het wordt 's nachts na tweeën...